(¯`°•ღ جايي براي باهم زيستنღ•°´¯)
آلاچیق
آيا انتظار به پايان خواهد رسيد ؟ فاصله ها از ميان برداشته خواهد شد؟ وكسي كه انتظارش را مي كشي خواهد آمد ؟ آيا او، تو را با تمام درد ورنج هاي كه در نبودنش كشيدي درك خواهد كرد؟ دنيا بي رحم ِ يا ما آدما ؟دنيا بي وفا يه يا ما آدما ؟ دنيا سنگ دل ِ يا ما آدما ؟ چه كسي ميخواهد جوابي براي اين همه بايدها ونبايد ها پيدا كند؟ آيا او جوابي خواهد داشت؟ ديگر هيچ توانايي براي ادمه دادن دروجود من نيست . ميخواهم پاكني را به دست گيرم از دوست داشتن ، دوستي را پاك كنم ميخواهم پاكني را به دست گيرم از مهرومحبت ، مهربوني را پا ك كنم ميخواهم پاكني را به دست گيرم از صلح وصفا ، صميميت را پاك كنم ميخواهم پاكني را به دست گيرم از نگاه كردن ، تمام چشما را پاك كنم ميخواهم پاكني را به دست گيرم از زنـــــــــدگي ، شقايق را پاك كنم ميخواهم پاكني را به دست گيرم ازآدمـــــــا ، تمام دنيا را پاك كنم ميخواهم پاكني را به دست گيرم از عشق ، عاشق شدن را پاك كنم ميخواهم پاكني را به دست گيرم از عشق ، عاشق شدن را پاك كنم وقتي به تنهايي مي انديشم تصوّر مي كنم در كنج اتاقي تنگ وتاريك نشته ام يا اينكه در پياده روي كوچۀ تنگ شهري ، در سكوت وزير نم نم باران قدم مي زنم يا در جاداي طولاني كه دوطرف جاده را درختاني ، با برگ هاي زرد وطلائي فراگرفته راه مي روم تنها ئي ،نمي دانم ؟ گاهي به تنهايي نياز منديم امّا : ديگران تنهائي ما را پر مي كنند امّا وقتي كه از تنهائي فرار مي كنيم سراغ هركه مي رويم ما را پس مي زند واز ما گريزانند ( وتنها ) كسي نيست به جز تنهائي كه مثل يك يار ودوست ديرينه مارا در آغوش مي گيرد تنهائي ، حسّ قريب د لهايي پژمرده است . گاهي مي خواهيم از ديگران فاصله بگيريم گاهي ديگران ،ازما فاصله مي گيرند گاهي دل مون مي خواهد به كسي نزديك شويم ؛ امّا نمي توانيم گاهي تصوّرمي كنيم كه شايد كسي نمي خواهد با ما دوست باشد گاهي احساس مي كنيم نبايد اين همه ازديگران فاصله بگيريم گاهي دل مون مي خواهد روش هايي را براي نزديك شدن به ديگران پيدا كنيم فاصله ها زماني كم مي شوند كه يك نفر گامي به پيش بردارد ، يا د ستي براي دوستي دراز كند... آن يك نفر ، مي تواند تو باشي ... فقط كمي جسارت مي خواهد .. مسافر مسافر جاده هاي خيال مسافر دور د ست هاي بي انتها سفر بايد كرد به ا فق هاي دور آن جا كه زمان ا زحركت با ز مي ا يستد ،پرنده اي نمي كند پرواز ، جست وخيز نمي كند ماهي درآب ،بايد رفت مسافر، خسته ام اي پرندۀ بي پرو با ل به كجاچنين شتا بان آيا تورا هراسي نيست ا ز جاده بي انتهاي سكوت وتنهائي ديگرنيست آد م ها را دوست داشتن قلبي نمي تپد براي ديگري در اين هنگام كه وفا نيست روزگار را توبيا ، بامن هم سفر باش هم سفر جاده هاي بي انتهاي خيا ل ايستاده ام ابتداي جاده اي بي انتها پائيز است ود و طرف جاده را درختاني با برگ هاي طلائي فراگرفته . مياد صداي خش خش ،خرد شدن ، ،به پايان رسيدن ، به خواب رفتن خوابي عميق فراگرفت،همه جارا سكوتي شكست ناپذير پائيز = مرد ن ،به خواب رفتن رنگ دل گيري دارد پائيز غروب ها يش خيلي دل گيرتر حال كه با تمام وجود من نيز دل تنگم گويم ! غربت غروب دل گيردارد ، پائيز، هم ، بد تر غربت ، جاده اي پائيزي وبي انتها ،جاده سكوت ، تنهائي ، بغض . به دور د ست ها مي نگرم ،با خود نجوا مي كنم به اندازۀ رسيد ن به انتهاي جادۀ سكوت ، تنهائي ،پائيزي ، دوري ا ز تو برام تحمل ناپذير ا ست . آد م خيلي چيزها در د ل خود ش داره كه ميخواد بگه ولي نمي دونم كه چرا زبان توانائي تكلم را ازكف ميده انگشتا ن يا ري نمي كنند ،طلسمي شكست ناپزير همه جا را فرامي گيره قلم از نوشتن باز مي ايستد ،آیا به پايان رسيده عمر جوهر هايش ؟ گوئي كه زمين وزمان،مه ،فلك وخورشيد د ست به د ست هم دادند نمي گذارند كه در ِ اين كلبۀ احزان گشوده شود تا توفا ن ها به پا خيزد ،فرياد ها به راه افتد. وقلب ها مواج وخروشا ن شوند. تا بر كرانۀ هستي خورشيد ي د يگر طلوع كند. روي ساحل دريايي قلبت بنشينم ُآب پاها يم را نوا زش دهد درانتظار نسيمي كه شروع به وزيدن كند تا دريا ي قلبت را مواج سا زد وامواج پيام آور اين باشد كه درساحل قلبت كسي منتظر توست. دربرابر بي كراني ساكن جنبش كوچك گلبرگ به پروانه ئي مانند بود . زمان باگام شتابناك برخاست ودر سرگرداني يُله شد. در باغستان خشك ، معجزۀ وصل بهاري كرد. سراب عطشان بركه ئي صافي شد. وگنجشكان دستاموز بوسه شادي را در خشكسار باغ به رقص آوردند. اينك چشمي بي دريغ كه فانوس اشكش شور بختي مردي را كه تنهابودم وتاريك لبخند مي زند. آنك منم كه سرگرداني هايم را همه تابدين قلۀ جل جتا پيموده ام . آنك منم ميخ صليب از كف دستان به دندان بركنده. آنك منم پا بر صليب باژ گون نهاده با قامتي به بلندي فرياد. در سرزمين حسرت معجزه ئي فرود آمد [واين خود معجزه ئي ديگر گونه بود.] فرياد كردم : « اي مسافر ! با من از آن زنجير يان بخت كه چنان سهمناك دوست مي داشتم اين مايه ستيزه چرا رفت؟ با ايشان چه مي بايدم كرد؟» « برايشان مگير!» چنين گفت وچنين كردم . لايۀ تيره فرونشست آبگير كدر صافي شد وسنگريزه هاي زمزمه در ژرفاي زلال درخشيد . دندان هاي خشم به لبخندي زيباشد. رنج ديرينه همه كينه هايش را خنديد. پاي آبله در چمنزار ان آفتاب فرود آمدم بي آنكه ازشب نا آشتي داغ سياهي بر جگر نهاده باشم. نه ! هرگز شب را باور نكردم چرا كه در فراسوهاي دهليزش به اميد دريچه ئي دل بسته بودم. شكوهي در جانم تنوره مي كشد گوئي ازپاك ترين هواي كوهستان لبالب قدحي در كشيد ه ام . درفرصت ميان ستاره ها شلنگ انداز رقص مي كنم ديوانه به تماشاي من بيا ! يك چند ، سنگيني خردكنندۀ آرامش ساحل را در خفقان مرگي بي جوش ، بر بي تابي روح آشفته ا ي كه به دنبال آ سايش مي گشت تحمل كرده بودم وامشب كه بادها ما سيده اند وخندۀ مجنون وار سكوتي در قلب شب لنگان گذ ر كوچه هاي بلند حصار تنهائي من پر كينه مي تپد بگذار پس ا زمن هرگز كسي نداند از ركسانا بامن چه گذشت بگذار كسي نداند كه چگونه من از روزي كه تخته هاي كف اين كلبۀ چوبين ساحلي رفت و آمد كفشهاي سنگينم را بر خود احسا س كرد وسايۀ دراز وسردم بر ماسه هاي مرطوب اين ساحل ... شب پر ستارۀچشمي درآسمان خاطره ام طلوع كرده است دور شو آفتاب تاريك رو ز !... ديگر نمي خواهم ،نمي خواهم هيچ كس را بشناسم . لبا نت ، به ظرافت شعر شهواني ترين بوسه هارا به شرمي چنان مبد ل مي كند كه جا ند ار غار نشين ازآن سود مي جويد تا به صورت انسان درآيد........ بي چراعي شب ها،بستر خاكي غربت ها ،فراموشي آتش هاست. ميان ما ، هزار ويك شب،جست وجوهاست......
خدا يا من دركلبه حقيرانۀ خود چيزي دارم كه تو در عرش كبرياي خود نداري من چون تو يي دارم وتو چون خود نداري آدم عزیزانشو فراموش نمیکنه بلکه به ندیدنشون عادت میکنه تقدیم به کسی که عادت به ندیدنش مثل فراموش کردنش غیرممکنه
ادامه مطلب
ادامه مطلب
مقصد: آخرين ايستگا ه
عابرشب
اي شبگرد !
از چنين بي نقشه تن نفرسو دت؟
ابر مي گريد
باد مي گردد
وبه خود اين گونه نجوا مي كند عابر:
درشبي اين گونه توفاني
گوشۀگرمي نمي جوئي؟
يا بدين پرسند ۀ دلسو ز
پاسخ سردي نمي گوئي؟
عابر! اي عابر!
جامه ات خيس آمدازبارن
نيست آهنگ خفتن
يا نشتن در برياران؟
با چنين هر در زدن ،هرگو شۀ گرديدن،
درشبي كه ش وهم ا ز پستان –
چو نان قير نو شد زهر
رهگذا ر مقصد فرد ا ي خويشم من....
متولد اواخر
هزاۀ دوم
- بهترین عکس ها , کلیپ ها و اس ام اس ها
- ღ♥ღ نمیدانم چرا رفتی؟ ღ♥ღ
- دختران اصلاح طلب (قلب آسيا)
- جایی برای باهم بودن...
- ۩ عکس های جذاب و دیدنی ۩
- وبلاگ هندوستاني
- خاطرات تلخ وشيرين
- قاصدک صادق هدایت
- مشاوره درامو ر برق صنعتي
- دخترك تنها
- خانوم خانوما
- درياي بي پايان
- دختر زمستان
- درياي عشق من
- دختری که تنها بو د
- غريبه
- دوستت دارم ( آرزوجان)
- LEAKER
- آسمان من
- (¯`°•ღعشق یخیღ•°´¯)
- (الهه شادي)
- (الهه عشق)
- پانی سانتیس
- دلگشا
- ( از کوچه باغ تا کوچ باغ )
- "صدای غمگین اشک"
- لحظه های انتظار
- برای ریحانه
- شعرهای یک روح سرگردان
- زیرخاکی
- (آسمان قلب من ابریست)
- دانلود بهترين عكسها وپيامك ها
- .: هرگز نمیشه فراموشت كرد:.( نگار )
- مادرانه
- همدم
- دوستت دارم خدا
- وايسا.... دنيا من مي خوام پياده شم
- راه سبز را زندگي بايد كرد
- شكايت ني
- هفت آسمان
- عروسک خیمه شب بازی
- .:.غـــــــزل عشــــــق.:.
- سراب
- هرچيز از هر جا
- "دردهای من"
- ": تنها :"
- بوس بوسی
- سلامی دوباره
- .•. گل من .•.
- گم گشته ........ ديار عشق
- عشق شکست خورده
- .: ياد داشت هاي يك دختر قمي :.
- چشم انتظار
- @ عاشقانه @
- .: ليپ لايك :.
- .: روياي دريا :.
- .: hanasuperstar :.
- .: پاييز ديكين و ياس :.
- عاشق تنها
- روياي خيس خاطرات عاشق تنها(شقایق تنها )
- دلخوشم به سکوتم
- (( كلبه ي عشق))
- ۩۞۩مــــرگ رویــای بـارانـی۩۞۩
- :یاس کبود:
- 2 ميليون تومان حقوق ماهيانه
- دخترك تنها و غمگين
- سوپرمند
- تنگ غروب
- .: فردا :.
- هرگز نميشه فراموشت كرد (غريبي آشنا )
- راه سرخ امید
- .•:*¨۩۞۩`*:•.عشق بی پایان.•:*¨۩۞۩`*:•.
- نگين جنوب
- تنها ماندم
- یار نیوز
- ღ♥ღ جامعه مجازی ایران یلما ღ♥ღ
- ღ♥ღ تک ستاره ღ♥ღ
- فرشته هاي كوچولو
- ღ♥ღ زهرا ي من ღ♥ღ
- قالب های بهاربیست
